วันเสาร์ และ อาทิตย์ต่อไปนี้ผมต้องไปเข้าห้องเรียนกับพี่ๆ เพื่อน ๆ ในโครงการเสริมสร้างผู้ประกอบการใหม่
โดยรุ่นที่ 3/2552 ของผมนี้ จะมีการอบรมระหว่างวันที่ 18 เมษายน 2552 ถึงวันที่ 20 มิถุนายน 2552
ซึ่งหน่วยร่วมที่ผมได้เข้าเรียนนี้ จัดโดยสมาคมส่งเสริมคุณภาพแห่งประเทศไทยครับ

สัปดาห์แรกของการเรียน : วันที่  18-19 เมษายน 2552

วันเสาร์ : เป็นวันที่ผมมาเข้าเรียนไม่ทัน เนื่องจากสงกรานต์ปี 2552 นี้ผมไปเข้าวัดถือศีล 8 มาเป็นเวลา 6 วันครับ (จริง ๆตั้งใจจะให้ครบ 7 วันครับ) แต่ว่าวันเสาร์ที่บ้านผมที่นครสวรรค์ มีการทำบุญครบรอบ 100 วันของคุณลุงครับ และช่วงสงกรานต์ผมก็ไม่ได้อยู่กับที่บ้านเลย ก็เลยได้แค่ 6 วัน , กลับมาเรื่องอบรม ผมก็ถามเพื่อน ๆ พี่ๆ และ เจ้าหน้าที่ครับว่าเมื่อวันเสาร์มีเรียนเรื่องอะไรไปบ้าง เจ้าหน้าที่ก็บอกว่า เป็นการแนะนำเรื่องต่างๆ ที่เราต้องเรียนและสิ่งที่ทุกคนต้องทำความเข้าใจครับ ตอนบ่ายๆ ก็มีกิจกรรมเพื่อละลายพฤติกรรมของนักเรียนให้เข้ากัน รักกัน และ จะได้ช่วยเหลือกัน ระหว่างเรียนได้ครับ แบ่งกลุ่มกันเรียบร้อย รู้สึกว่า ผมได้อยู่กลุ่ม ขนมหวาน (ผมยังไม่ทราบที่มาของชื่อกลุ่มเหมือนกันครับ)

วันอาทิตย์ : วันนี้เป็นการเกริ่นนำอีกเช่นเคย เป็นการสอนโดยอาจารย์ นพพร (อาจารย์ครับ ผมจำนามสกุลอาจารย์ไม่ได้ ต้องกลับไปที่บ้านดูเอกสารก่อน) ก็มีเรื่องของการตอบตัวเองให้ได้ว่า “คุณแน่ใจเหรอว่าอยากเป็นผู้ประกอบการ”, คุณสมบัติของผู้ที่จะสามารถประสบความสำเร็จ กับการเป็นผู้ประกอบการที่ดีได้, และ สอบถามเรื่องพื้นฐานเบื้องต้นของแต่ละธุรกิจที่นักเรียนเสนอมา
นักเรียนที่ไม่มาวันเสาร์ มี 3 คนครับ มีผม และ พี่ปิ๊ก(ทนายความสาว) และ อีกท่านนึงน่าจะเป็นคุณเอม รับจัดดอกไม้สด-แห้ง
เลยโดนเรียกออกไปหน้าห้องเพื่อชี้แจ้ง และให้เพื่อนๆ รุมถามคำถาม ที่จะต้องเป็นเรื่องส่วนตัว ไม่เกี่ยวกับการเรียน
ทำให้บรรยากาศ ไม่ตื่นตระหนกเกินไปสำหรับนักเรียนร่วมชั้นที่เพิ่งมาใหม่อย่างผม

การเรียนการสอนอาจารย์เน้นว่า จะเป็นการเรียนสอนสร้างให้ผู้ประกอบการเป็นผู้ที่ รู้จักพอเพียง ทำธุรกิจไม่ได้จำเป็นว่าจะต้องเ้น้นไปที่ลูกค้ากลุ่มไฮโซ การจัดแต่งร้านเน้นการใช้สมอง การใช้นวัตกรรมใหม่ ๆ เข้ามาประยุกต์ใช้กับการทำธุรกิจ อาจารย์บอกว่าจริงๆ แล้วปีก่อนๆ รัฐบาลลงทุนให้ครับโครงการ เสริมสร้างผู้ประกอบการใหม่นี้ ปีละหลายร้อยร้าน แต่ว่าพอมาปี 2552 นี้ เหลือแค่ประมาณ 100 – 200 ล้าน (ทั่วประเทศนะครับ) แต่ผมมานั่งดูๆ แล้วคิดว่าคงเป็นเพราะมีโครงการต้นกล้าอาชีพ

ซึ่งผมไปดูรายละเอียดแล้วเห็นว่า มีการเรียนการสอนต่อเนื่องยาวไปถึงประมาณกลางปีเลยครับ และสำหรับผู้เข้าเรียนโครงการต้นกล้าอาชีพนี้ ผมเห็นแว๊บๆ ว่ามีการให้ค่าเบี้ยเลี้ยงด้วยวันละ 160 บาท ตลอดหลักสูตร เมื่อมองจุดนี้ก็เลยคิดว่างบประมาณสำหรับโครงการเสริมสร้างผู้ประกอบการใหม่น่าจะถูกโยกไปให้โครงการนี้แทน อาจเป็นเพราะการให้ผู้ที่อยากทำธุรกิจ เสนอมา ไม่เหมาะกับสภาพสังคมของประเทศไทย เลยจับหลักสูตรมัดมือชกไปเลยแล้วให้ลงชื่อเข้าเรียนแทน คนไทยก็เป็นซะแบบนี้อ่ะ ไม่ค่อยคิดอะไรให้มากความ เรียนๆ ไปแล้วก็ทำธุรกิจเหมือน ๆ กันออกมา

เรียนไปได้เงิน พอจบออกมาไม่ได้เบี้ยเลี้ยงก็มีสองทางเลือกว่าจะไปนั่งใบ้ไร้อาชีพอีก หรือว่าจะเอาความรู้่ที่ได้มาเอาไปลงมือประกอบอาชีพจริงๆ เท่านั้นเองครับ ผมดีใจที่รัฐบาลสนับสนุนเรื่องรากหญ้าให้ทำมาหากินเองเป็นจะได้จ่ายภาษีกลับคืนมา ไม่ใช่อะไรๆ ก็เรียกร้องประท้วงกัน ทั้งๆ ภาษีก็ไม่ได้จ่ายให้รัฐบาลแท้ๆ (แอบเคือง) แต่คนเรามีหลายทางเลือกครับ และต่างคนต่างมีความจำเป็นแตกต่างกันไปโทษใครไม่ได้ ดังนั้นเราจึงต้องเตรียมพร้อมและรู้จัก “ลงทุนในตัวเองก่อน” แล้วจึงค่อยไปลงทุนในอย่างอื่น

ดังนั้นไม่ว่าคุณหรือใครที่อยากจะเป็นผู้ประกอบการ หรือ แค่อยากทำอะไรให้สำเร็จ อย่างแรกคือหาความรู้ให้ตัวเอง แล้วเตรียมพร้อมสำหรับโอกาสที่จะเข้ามาถึงเสมอนะครับ แล้วก็ค่อยๆ เก็บเกี่ยวประสบการณ์๋็แล้วก้าวเข้าไปให้ใกล้เป้าหมายเรื่อยๆ วันนึงก็ต้องถึงจนได้ครับ

“ขนาดยอดชาเขียวชั้นเลิศ หนอนชาเขียวเคลื่อนที่ละกระดื้บ ๆ ยังไปกินได้เลยครับ”

ระวังจะอายหนอนมันนะครับ

Image by kevinthoule via Flickr

อ่าน เม้นท์ เม้าท์ Blog เราที

เขียน Blog กันทั้งที Blogger ก็ย่อมอยากให้คนอ่านเยอะๆ comment เยอะๆ ใช่มั้ยครับ
ว่าแต่ว่า เราจะทำให้คนเข้ามา “อ่าน เม้น เม้าท์” Blog ของเรา เยอะๆ ได้อย่างไร
ปัจจัยหลักๆ ที่คนพากันเข้ามาอ่านบทความใน Blog ของเรานั้น ก็คือ “เนื้อหาน่าสนใจ”
จำเอาไว้นะครับว่า “น่าสนใจ” เป็นไปได้หลายความหมาย เพราะคนเราแต่ละคน ก็มีเรื่องที่เขา “สนใจ”
แตกต่างกันไป ดังนั้นไม่ว่าคุณจะเขียน Blog เรื่องอะไร คุณก็จำเป็นจะต้องใส่ใจในรายละเอียดของการเขียน

อัพเดทเรื่องเราต่างๆ เสมอๆ เพื่อให้บทความใน Blog ของคุณ “น่าสนใจ”
วันนี้เอฟก็จะมาเล่าให้ฟังว่า Blog ที่มีคน “อ่าน เม้นท์ เม้าท์” Blog นั้น เขามีเคล็ดลับอย่างไรถึงได้เร้าใจคนหมู่มากได้

1. Blog เรื่องที่คนสนใจเยอะๆ อยู่แล้ว
ว่ากันง่ายๆ เลยครับว่า Blog เกี่ยวกับเรื่องที่เป็น Talk of the Town, เรื่องที่คนให้ความสนใจ ค้นหาอ่านกันบนโลกอินเทอร์เน็ตนั่นเองครับ ยิ่งคนสนใจเยอะ ก็ย่อมมีการค้นหาเยอะ ดังนั้นถ้าหากเราเขียนในเรื่องเหล่านั้นบน Blog ของเราด้วย ก็จะมีคนเข้ามายัง Blog เราเยอะไปด้วยนั่นเอง

2. หลงไหลในหัวข้อที่เขียน
เหมือนคำกล่าวที่ว่า “Do what you love, the money will follow” ครับ  คนเราเมื่อทำอะไรด้วยความคลั่งไคล้ หลงไหลแล้วล่ะก็ งานต่างๆ ที่ทำเกี่ยวกับเรื่องนั้นๆ เขาจะใส่ใจในรายละเอียด และ พยายามเรียนรู้เกี่ยวกับเรื่องนั้นๆ อยู่ตลอด และ ก็จะหาข้อมูลมาสนับสนุน Blog ที่เขียน ดังนั้น คนอื่นๆ ที่เขียนเพียงเพราะว่ากระแสเรื่องนั้นๆ ดังขึ้นมา เขาย่อมไม่สามารถเขียนได้อย่างที่คนที่มีความ หลงไหล ในเรื่องนั้นๆ จริงๆ เขียนออกมา

3. มุ่งมั่นในการเขียน
Blog ที่ประสบความสำเร็จส่วนใหญ่แล้ว จะมีการเขียน Blog บ่อยมาก บาง Blog อาศัยลักษณะหัวข้อที่เขียนเป็นเรื่องที่สามารถอัพเดทได้ ถึง 2-3 ครั้งต่อวัน นั่นยิ่งทำให้ Blog นั้นๆ ทำตัวเป็นสื่อไปโดยปริยาย (อัพเดทเร็วพอๆ กับสำนักข่าว หรือว่า อาจจะเร็วกว่าด้วยครับ)

4. เวลา
แน่นอนครับ กรุงโรมไม่ได้สร้างเสร็จในวันเดียว ดังนั้นถ้าหากคุณคิดว่า Blog ที่ประสบความสำเร็จนั้น แค่ฟลุ๊คๆ ล่ะก็ คิดผิดแล้วครับ
Blog ที่ประสบความสำเร็จส่วนหนึ่งมาจาก การที่ Blogger ใช้เวลาของเขาในแต่ละวันเพื่อการโปรโมท Blog ของเขาให้คนรู้จักและเข้ามา 

5. เข้าสังคมเพื่อให้คนรู้จัก
เมื่อเราสร้าง Blog ขึ้นมาแล้วครับ หนึ่งในวิธีการโปรโมท Blog ของเราก็คือการทำ Blog ให้มีตัวตนในโลกออนไลน์ ซึ่งวิธีง่ายๆ
ก็คือการเข้าไปสร้าง Profile ของ Blog ในเว็บพวก Social Network ซึ่งหมายถึงเว็บที่ให้คนทั่วๆ ไปเข้าไปใช้บริการ เพื่อแบ่งปันข้อมูลข่าวสาร ดังนั้นหากเราเข้าไปใช้งานแล้วก็แบ่งปันข้อมูลเกี่ยวกับ Blog ของเรา ก็จะทำให้มีคนตามเข้ามายัง Blog ของเราได้มากขึ้นด้วย

6. เรียนไม่เลิก
เมื่อเราเขียน Blog เราไปได้สักระยะ ความรู้ที่เรามีก็จะเริ่มร่อยหรอ ลงไปทุกขณะ ดังนั้นเพื่อให้บทความของเราใน Blog มีความสดใหม่อยู่เสมอ สิ่งที่ Blogger จะต้องใส่ใจก็คือ การเรียนรู้อย่างไม่มีวันหยุด ซึ่งนั่นก็หมายความว่า หากใครเลือกเขียน Blog ด้วยความชอบเรื่องนั้นๆ อยู่แล้ว การเรียนรู้ก็ไม่ใช่ปัญหาแล้วล่ะครับ เพราะเราจะได้อยู่กับสิ่งที่เรารักอยู่แล้ว และ ก็ได้แบ่งปันประโยชน์ที่เราได้ไปยังคนอื่นด้วยครับ

7. ขยันค้นคว้าและบ้าการอ่าน
ใช่แล้วครับ ข้อนี้ก็เป็นส่วนขยายต่อจาก “การเรียนไม่เลิก” แต่วิธีการเรียนรู้ที่จะนำมาใส่ยัง Blog ของเราให้โดดเด่นไม่เหมือนใครแล้วล่ะก็ต้องขยันค้นคว้า ไม่ว่าจะค้นคว้าจากโลกออนไลน์หรือว่าจากโลก ออฟไลน์ เพื่อรวบรวมและเรียบเรียงเอามาไว้ใน Blog ของเราครับ

8.สร้างสรรค์
อ่าน Blog เราบ่อยๆ นานๆ ผู้อ่านอาจจะมีอาการเบื่อ และ คุ้นชิน กับลักษณะการเขียน การนำเสนอของเราได้ครับ ดังนั้นเพื่อให้ Blog ของเรารักษาผู้อ่านให้อยากเข้ามาอ่านทุกวันไม่มีเบื่อนั้น เราจะต้องรู้จักมีความคิดสร้างสรรค์ในการเขียน Blog ไม่ว่าจะเป็นการนำเสนอ เนื้อหาที่กล่าวถึง ภาพประกอบ และ การจัดวาง ฯลฯ สิ่งเหล่านี้คงสอนกันไม่ได้ครับ แต่ว่าสามารถหาดูตัวอย่างได้จากการ research ของเราในข้อ ที่ 6 และ 7 แล้วเราก็จำเอาวิธีการเล่าเรื่องที่เราคิดว่าน่าสนใจมาปรับใช้กับ Blog ของเราดูซึ่งก็อาจจะถูกใจผู้อ่าน Blog เรามากขึ้นก็ได้ครับ

9. อดทน
อย่างที่บอกว่า Blog ไม่ได้อยู่ดีๆ ก็สามารถดังขึ้นมาได้ เพราะโลกออนไลน์นั้นความชื่นชอบ ชื่นชมจะมาจากใจจริงครับ เพราะผู้อ่าน Blog สามารถทำการอ่าน แล้ว คิดไตร่ตรองก่อนที่จะนำเอาไปบอกต่อ ดังนั้นเราต้องทนอีกนิดครับ ทนกับการเขียน Blog ที่มีเนื้อหาดีๆ แล้วปล่อยให้เวลา (ข้อ 4.) เดินไปแล้วทำ Blog เราให้มีเนื้อหาดีๆ เยอะขึ้นทุกๆ วัน แล้วผลลัพธ์ที่ได้จะชื่นใจ Blogger แน่นอนครับ ที่จะมีคนพูดถึง Blog เราและบอกต่อกันไปเรื่อยๆ เมื่อ Blog ของเราขายตัวของมันเองได้ ด้วยเนื้อหาที่เราใส่เข้าไปในทุกๆ วัน นั่นเองครับ

เห็นหรือไม่ครับว่าการที่จะมี Blog ที่ประสบความสำเร็จได้นั้นไม่ใช่เรื่องง่ายเลย แต่ว่า ลองอ่านดูครับ มันก็ไม่ใช่เรื่องยากเกินความสามารถของเราไปได้เลย เพียงแค่เราจะต้องรู้จักมีการวางแผน และ ทำตามแผนการให้ได้เท่านั้นครับ Blog ที่ประสบความสำเร็จนั้นคนเก่งไม่กลัวครับ กลัวแต่คนขยันอัพเดท Blog เท่านั้นครับ

สัปดาห์นี้ ถือเป็นวันครบรอบ 1 ปีของการมีโฆษณา AdSense แบบแสดงวิดีโอเมื่อมีการคลิก( click-to-play video ads) ดังนั้นเราก็เลยถือเป็นโอกาสอันดีที่จะทำการแนะนำ สมาชิกใหม่ของโฆษณา AdSense แบบ click-to-play video มี

728×90 Leaderboard,
120×600 Skyscraper,
และขนาด 160×600 Wide Skyscraper.

ก่อนหน้านี้ โฆษณาแบบ วิดีโอนั้นจะมีแค่เพียง 4 ขนาดดังนี้นะครับ

300×250 Medium Rectangle,
336×280 Large Rectangle,
200×200 Small Square,
และขนาด 250×250 Square.

ก็เหมือนก่อนหน้านี้นะครับ ผู้ใช้งานเว็บไซตืจะเห็นปุ่มเล่น ( play) บนโฆษณาแบบวิดีโอ ทั้งสามขนาดใหม่นี้ด้วย ปุ่มเล่นนี้จะอยู่บนด้านขวาของ โฆษณาแบบ Leaderboard และ ในส่วนครึ่งบนของโฆษณาแบบ Skyscraper เมื่อผู้ใช้งานเว็บไซต์คลิกที่ปุ่มเล่น โฆษณาแบบวิดีโิิอ จะเริ่มต้นแสดงภายในโฆษณานั้นเลยครับ

รายได้จากโฆษณาแบบวิดีโอทั้ง 3 ขนาดใหม่นี้ก็ยังเหมือนเดิมครับ

ถ้าผู้ลงโฆษณาเลือกที่จะแสดงโฆษณาแบบ คลิกเพื่อแสดงวิดีโอ นี้แบบจ่ายเมื่อแสดงโฆษณาครบ 1000 ครั้ง( cost-per-thousand impression)(CPM) เราก็จะมีรายได้จากทุก ๆ การแสดง “ภาพนิ่ง” ในโฆษณาที่ การที่โฆษณาถูกแสดงนั้นไม่ผิดกฏ โดยไม่ได้ดูว่ามีการคลิกปุ่ม เล่น หรือ ว่ามีการคลิกไปยังเว็บไซต์ของผู้ลงโฆษณาหรือเปล่านะครับ.

แต่ถ้าโฆษณาแบบวิดีโอนั้นเป็นโฆษณาแบบ จ่ายเมื่อมีการคลิกลงบนโฆษณา (cost-per-click) (CPC)เราจะมีรายได้จากการคลิกไปยังเว็บไซต์ของผู้ลงโฆษณามากกว่าที่จะได้จากการคลิกปุ่มเล่นวิดีโอ และ เช่นเดียวกันคุณและผู้ใช้งานเว็บไซต์ของคุณมีสิทธิ์ที่จะดูโฆษณาแบบวิดีโอนี้บ่อยแค่ไหนก็ได้ที่คุณต้องการ

แต่ต้องระลึกไว้เสมอครับว่าคุณจะต้องเลือกให้เว็บไซต์ของคุณแสดงโฆษณาแบบรูปภาพได้ด้วย เพื่อที่ระบบจะสามารถส่งโฆษณาแบบวิดีโอมาให้ได้ แต่เราก็ไม่สามารถจะรับรองได้ว่าโฆษณาแบบวิดีโอจะมีเพียงพอสำหรับเนื้อหาของเว็บไซต์คุณนะครับ

เราหวังว่าโฆษณาแบบ คลิกเพื่อแสดงวิีดีโอ ขนาดใหม่นี้จะช่วยให้เพิ่มประสบการณ์ที่ดีแก่ทั้งแก่ผู้ลงโฆษณา และ ผู้ทำเว็บไซต์ สำหรับผู้ลงโฆษณา การเปลี่ยนแปลงนี้จะช่วยให้เขามีทางเลือกและรายการสินค้าที่จะสร้างโฆษณาแบบ คลิกเพื่อแสดงวิดีโอ และ ในเวลาเดียวกัน ผู้ที่ทำเว็บไซต์ ก็จะได้ประโยชน์จากการเพิ่มการแข่งขันระหว่างโฆษณาแบบ ตัวอักษร, รูปภาพ และ โฆษณาและวิดีโอ เมื่อเลือกใช้โฆษณา 3 ขนาดดังกล่าว ถ้ามีโฆษณาแบบ คลิกเพื่อแสดงวิดีโอ ปรากฏใน 1 ในโฆษณาของคุณ นั่นหมายความว่า โฆษณานั้นได้ชนะการประมูล เหนือโฆษณาอื่น ๆ และ นั่นก็จะสร้างรายได้ที่มากที่สุดสำหรับคุณ

ถ้าคุณต้องการข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับโฆษณาแบบ คลิกเพื่อแสดงวิดีโอ, สามารถเข้าไปดูได้ที่ Help Center

Posted by Sandra Tsui – AdSense Publisher Support
Friday, May 25, 2007 at 1:48:00 PM

เยอะเหลือเกิน คนกรุงเทพฯ ทำไมมันเยอะอย่างนี้ครับ แอบถ่ายมาอีกแล้ว กลัวว่าเขาจะว่าเอา…แต่รับรองได้ครับว่า ถ้ามาเจอสภาพแบบนี้ที่ป้ายรถเมล์ผมก็ตกใจแหละครับ วันนั้นไม่ใช่วันพิเศษอะไรเลยด้วย 5 กพ 2550 07.56 นาที เนี่ยครับ คือ มันก็จะแปดโมงแล้วนะ รถก็ไม่ได้ชนกันนะ (จากซอยลาดพร้าว 42 ย้อนไปจนถึงรถใต้ดินสถานีลาดพร้าว (ประมาณ 3-4 ป้ายรถเมล์)

ปกติใครเจอสภาพนี้บ่อย ๆ มั่งอ่ะครับ พอดีผมไม่เคยเจอคนอีก เกือบ 50 คนที่ป้ายรถเมล์เดียวกันอ่ะครับ…เฮ้อ…วันนี้บ่นแค่นี้ดีกว่า..ใครมีรูปเยอะกว่านี้ แน่จริงมาอวดหน่อยจิ่

24 Jan 2007 12.31

ไปกินข้าวหลัง Central Silom Complex เจอร้านโกโก้ที่ขายดีมั่ก ๆ อยู่ร้านนึงครับ อยู่ตรงทางลงจากที่จอดรถของ Central ถ้าเข้ามาทางซอยศาลาแดง ให้เลี้ยวขวามา 100 เมตร คนมุงจนล้นไปกลางถนนแน่ะครับ …ยืนดีพี่เขาทำ..ลูกค้านะ order แบบต้องจดลงกระดาษรอคิวกันเลยครับ แล้วก็ยืนรออาบแดด ดูลีลาคุณพี่ผู้ชายทำไป ผมยืนนับนะครับ พี่เขาจะตัก Cocoa 7 ช้อนกับอีกกะติ๊ดนึง คือ Cocoa นี่ก็ปาเข้าไปครึ่งค่อนแก้วแล้วครับ จากนั้นก็ไปตักนมสดที่ตั้งไว้บนเตาแก๊สด้านขวามือพี่เขา มาใส่เข้าไปอีกประมาณ ครึ่งแก้ว แค่นั้นก็ล้นแก้วเล็ก ๆ นั่นแล้วครับ แล้วก็คน ๆ ๆ ๆ ๆ ให้เข้ากัน Cocoa นี่ก็ละลายช้าเหมือนกันนะครับ
เสร็จแล้วก็ได้ Cocoa แสนเจ้มจ้น แล้วล่ะครับ …เข้มเกินไปสำหรับผมอ่ะ…ว่าง ๆ ใครมาแถวนี้ลองไปกินดูนะครับ
ใครว่ามันเข้มพอดีมั่งอ่ะ…ผมว่า Cocoa มันเยอะไปจริงๆ นะ (#-#)