แปลกใจมั้ยครับ กับพาดหัวโพสต์นี้
ไม่ต้องแปลกใจครับ เรื่องมันเป็นอย่างนั้นจริง ๆ

ไม่ใช่อะไรหรอกครับ จริง ๆ แล้วก็ยังอยู่เมืองไทยโดยสมบูรณ์ทุกประการ
แล้วก็ยังไม่เคยไปเมืองนอกเมืองนากะเขาเสียด้วย
สิ่งที่จะบอกคือ มีโอกาสได้ไปดูหนังเรื่องฅ
Always ภาค 2 ที่โรงหนัง ลิโด้ (มั้ง) หนังน่ารักดีครับ อบอุ่นดี

แต่จากการที่ผมมีโอกาสได้ดู Always ในภาคแรก แล้ว
(ก็แถว ๆ สยามอีกนั่นแหละครับ มีอยู่สองโรงแล้วผมจำไม่ได้ว่าโรงไหนอ่ะ ระหว่าง สยาม กับ ลิโด้ แค่ชื่อโรงหนังผมก็ยังไม่แน่ใจเลยว่าถูกมั้ยอ่ะครับ)

อันนี้ poster ของภาคแรก , ภาคแรกแบบพิเศษ แล้วก็ภาคสองมั้งครับ

แล้วก็ในหนังเรื่อง Always ภาคสองนี้ ผมว่าหนังออกจะตลาด ๆ มากกกว่า Always ในภาคแรกไปนิดนึง
แต่หนังก็ไม่ใช่แนว ตลาดจ๋าเลยนะครับ (อันนี้ความเห็นส่วนตัว) คือผมเทียบกับภาคแรกแล้ว ภาคสองตัวละครดูมีชีวิตชีวามากกว่า มีอารมณ์ที่แสดงออกมาอย่างเห็นได้ชัดมากกว่า ทั้งด้วยการพูดออกมา หรือ ภาษากายด้วยก็ดี ส่วนภาคแรก ตัวละคร ผมว่าดูนิ่งๆ นะครับ ไม่ค่อยแสดงออกทางการพูดเท่าไหร่ จะเน้นไปทางเค้นอารมณ์คนดูให้คล้อยตามไปได้กับเนื้อเรื่องซึ่งก็ทำได้ดีครับ

ถ้าถามผม ผมชอบภาคแรกมากกกว่านิดนึง หมายความว่า ชอบทั้งสองภาคนะครับ แต่อย่างที่บอกว่าชอบภาคแรกมากกว่า เพราะเรื่องของความประทับใจมั้งครับ คือภาคสองผมเกิดความคาดหวังเพิ่มอีกนิดหน่อย แต่ก็ไม่ได้เสียหายอะไร ยังไงก็ยังชอบอยู่ดีครับ หนังดูสบายดี

ใน Always ภาคสองที่แหละ ที่ตอนท้าย ๆ ของเรื่อง ที่ครอบครัวของตัวละครได้พากันขึ้นไปชมวิวบน Tokyo Tower
ไปกันทั้งครอบครัวเลย เป็นภาคของการขึ้นไปชมวิว ด้วยความประทับใจ และ มีความสุขกับบรรยากาศยามเย็น นั่นคือครั้งแรกของผม ที่ได้ขึ้นไปชมวิวบน Tokyo Tower

ส่วนนี่ก็ตัวอย่างหนัง Always ภาคสองครับ

(หาภาคแรกบน Youtube แล้วแต่หาไม่เจอน่ะครับ ใครหาได้บอกด้วยนะครับจะได้นำมาใส่ไว้ครับ)

เอาเป็นว่า ดีไม่ดี มีรางวัลการันตีด้วยอ่ะครับ ตามนี้เลย

Won 13 of 14 nominations for the 29th Japan Academy Prize (2006):

Picture of the Year
Director of the Year: Takashi Yamazaki
Screenplay of the Year: Takashi Yamazaki and Ryota Kosawa
Outstanding Performance by an Actor in a Leading Role: Hidetaka Yoshioka
Outstanding Performance by an Actor in a Supporting Role: Shinichi Tsutsumi
Outstanding Performance by an Actress in a Supporting Role: Hiroko Yakushimaru
Outstanding Achievement in Music: Naoki Sato
Outstanding Achievement in Cinematography: Kozo Shibazaki
Outstanding Achievement in Lighting Direction: Kenichi Mizuno
Outstanding Achievement in Art Direction: Anri Jojo
Outstanding Achievement in Sound Recording: Hitoshi Tsurumaki
Outstanding Achievement in Film Editing: Ryuji Miyajima
Rookie of the Year: Maki Horikita

ส่วนนี่ ก็เป็น เว็บไซต์ของหนังเรื่อง Always ครับ
นอกจากนี้ยังมีส่วนของ ของที่ระลึกจากหนัง ด้วยครับ (อันนี้ผมดูจากภาพนะครับ อ่านภาษาญี่ปุ่นไม่ออกอ่ะ)
ส่วนหน้านี้ (เว็บเดียวกันของเขา) เป็น Model หมู่บ้านของตัวละคร ชนิดแบบ ซูมไปดูทุกซอกทุกมุมได้เลยน่ะครับ
อยากให้ลองไปซูมเข้าซูมออกกัน ใช้โปรแกรมอะไรทำก็ไม่รู้น่ะครับ เห็น Powered by Google ด้วยน่ะครับส่วนลิงค์นี้ เป็นแผนที่ของหมู่บ้าน แบบรูปภาพธรรมดาครับ ชี้ ๆ แล้วจะมีคำบรรยายบอกว่า บ้านใครเป็นบ้านใครน่ะครับ

นอกจากนี้ ยังมี ตัวอย่าง ภาพหนัง Always2 (ภาพสวยครับ)
แล้วก็ยังมี ตัวอย่างหนัง Always2 ด้วยครับ

****************************************************************

หลังจากวันนั้นไม่ถึง 30 วันดีนัก ผมก็ได้มีโอกาสขึ้นไปชมวิวบน Tokyo Tower อีกครั้งครับ
เหตุการณ์เพิ่งเกิดขึ้นสด ๆ ร้อน ๆ เมื่อวานนี้เอง (1 พ.ค. 2551) วันแรงงานแห่งชาติครับโดยคราวนี้ผมขึ้นไปกับตัวละครในภาพยนต์เรื่อง
รักยิ่งใหญ่ หัวใจให้เธอ(Tokyo Tower: Mom and Me, and Sometimes Dad )

ซึ่งเป็นหนังที่เกี่ยวกับ ประโยคที่ว่า
“เคยถามตัวเองไหมว่า… ระหว่างความฝันกับคนที่เรารัก… อะไรมีค่ามากกว่ากัน”
ลูกชายที่เคยใช้ชีวิตแบบวัยรุ่นทั่ว ๆ ไปที่อาจจะไม่ค่อยตั้งใจเรียนบ้าง
สุดท้ายก็กลับมาตั้งต้นกับชีวิตได้ แล้วก็พอดีกับที่แม่ผู้ซึ่งอดทนส่งเสีย และ
เลี้ยงดูมาอย่างอดทน เกิดล้มป่วยลงด้วยโรคมะเร็งไปดูกันดีกว่าครับว่า
แล้วลูกชายผู้ซึ่งเพิ่งจะกลับตัวมาสนใจ บุพการี ของตนเอง
จะทำอย่างไร กับสิ่งที่เกิดขึ้นจากคนที่เป็น “เด็ก” เพราะมีคนที่เป็น “ผู้ใหญ่” คอยดูแล
แล้ววันหนึ่ง ที่เขาอยากจะเป็น “ผู้ใหญ่” เพื่อดูแล บุพการี บ้าง เขาจะต้องปรับตัวอย่างไร

สำหรับเรื่องนี้ ผมขึ้น โตเกียวทาวเวอร์ ไปพร้อมกับน้ำตาเลยครับ
หนังน่ารักมาก คนเดินออกมาจากโรงหนังนะ ผมเห็น เช็ดน้ำตากัน ตาแดงก่ำครับ

หนังน่าดู จริง ๆ นะ ไปหาดูเถอะ ไม่เสียดายเงินแน่นอน
ถ้าดูคนเดียวอยู่บ้านได้ ก็ร้องไห้ไปเถอะครับ เอาให้เต็มที่
ถ้าดูแล้วฝืน ๆ แบบผมในโรงหนัง เพราะกลัวเพื่อนล้อล่ะก็ เซ็งเปล่า ๆ
ล้างท่อน้ำตาตัวเองซะบ้างก็ได้ เพราะผู้ใหญ่มักจะไม่ค่อยร้องไห้
(เหมือนพ่อของพระเอก ในเรื่อง Tokyo Tower นี้เลยครับ)

ดูตัวอย่างหนัง Tokyo Towerกันเลยครับ (เปิดลำโพงด้วยนะครับ เพลงเพราะดีครับ)

ปล.1เพิ่มเติมครับ : 6 May 2008 : อันนี้มีแปลเป็นไทยด้วยครับ เพิ่งไปเจอมา
ปล.2 Ringtone ผมกลายเป็นเพลง Tokyo ni mo attanda เรียบร้อย โรงเรียนเอฟไปแล้วครับ (คิดถึงแม่นะครับ) ( ^ – ^ )

ถ้ายังไม่จุใจ ไปดูตัว อย่างหนัง Tokyo Tower กันต่อที่ Google แล้วกันนะครับ (มี 3 ไฟล์)มีที่ค้นเจอ เป็นดาราคนอื่นแสดงด้วยน่ะครับ ลองไปดูได้ที่นี่ครับ
นอกจากนี้เข้าไปดู <DramaWiki เกี่ยวกับหนังเรื่อง Tokyo Tower ได้ด้วยครับ
แต่ว่าไม่ใช่ภาคที่เห็นในรูปนะครับ เป็นภาคที่ดาราคนอื่นแสดงน่ะครับ
ปล. เพิ่มเติมครับ ไปดูภาพชัด ๆ กันที่นี่ได้เลยครับ
นอกจากนี้ยังสามารถไปอ่านข้อมูลเพิ่มเติมได้ที่ MThai แล้วกันนะครับ ข้อมูลเยอะดีครับ
หวังว่าคงได้หนังดี ๆ ไว้พิจารณาดูกันบ้างนะครับส่วนตัวแล้ว ผมว่าหนังดีครับ

ภาพสมมติ (ไม่ใช่นามสมมตินะครับ)

ถึงคราวซวยครับเอฟ
18 เมษายน 2551 ช่วงเวลาก่อนเที่ยงไม่กี่นาที เอฟก็นั่งทำงานตามปกติไป
พอได้เวลาพักกลางวันน้อง ๆ ก็ชวนไปทานข้าวกัน
เอฟก็อ่ะโอเค พักแล้วไปทานข้าวดีกว่า คิดได้ดังนั้น ก็ด้วยจิตพิศมัย รักษ์โลกของเรา
คิดในใจว่า อืม..ช่วยลดโลกร้อนด้วยดีกว่า จึงทำการสั่ง turn off เครื่อง notebook

ตาม step ครับ พอเครื่องปิดแล้ว
เอฟก็ค่อย ๆ บรรจงพับหน้าจอลงมาทีละน้อย ค่อย ๆให้องศาของหน้าจอ ลดลงเรื่อย ๆ ๆ ทันใดนั้นเอง
“แกร๊ก” เสียงไรวะ ในใจเอฟคิด
เสียงนั้นดังขึ้นพร้อม ๆ กับที่ประสาทสัมผัสที่มือทั้งสองข้างที่จับหน้าจอของ notebook นั้นรับรู้ความรู้สึกที่ว่า
“ปิดไม่ลง”

การปิดไม่ลง พร้อมเสียงแกร๊ก เกิดขึ้น เท่านั้นเองสมองเอฟก็ทำการประมวลผล ในเสี้ยววินาที ว่า
เฮ้ย!…แล้วสมองส่วนกลาง (กลางเก่ากลางใหม่ ตามอายุการใช้งานครับ)
ก็รีบสั่งให้มือทั้งสองข้างที่เมื่อสักครู่ เพิ่งบรรจงลดหน้าจอลงทีละน้อย

ให้รีบ เปิดหน้าจอขึ้นมาใหม่ เพื่อพิสูจน์ข้อสงสัย
แล้วทันใดนั้นเอง…สิ่งที่สมองเอฟประมวลเหตุและผลเอาไว้เมื่อสักครู่ ก็ปรากฏผลอยู่ต่อหน้า…

ชั่วขณะที่ร่างกายไม่ไหวติง ยืนนิ่งอยู่นั้น ภายในสมองเอฟ เซลล์สมอง dendrite ทำการประมวลผลอย่างบ้าคลั่ง
ราวคลื่นลมทะเล ในวันที่มีมีพายุกระหน่ำ…. ฉับพลัน ประโยคแรกที่แวบเข้ามาในสมองขณะนั้นคือ

“ซวยแล้วไอ้เอฟ ”
หน้าจอ notebook toshiba M200 ขนาด 14.1″ wide screen แตกครับพี่น้อง
เหวอแดกเลยครับเอฟ
แต่เอฟ ก็ยังเป็นเอฟ…แล้วไงอ่ะ ยืนไว้อาลัย 3 วินาที แล้วก็คว้ากระเป๋าตังค์ และ มือถือ เดินจาก notebook คู่กายมาอย่างสงบ

ทานข้าวไป เอฟก็ยังคงอยู่ในอาการของคนตัดห่วง ตัดความกังวลไม่ได้ครับ
แต่ก็เ้ข้าใจความเป็นไปครับว่า จะแหกปากไปก็พาลจะแสดงกริยาส่อสกุล
เดี๋ยวคนอื่นจะกล่าวพาดพิงถึงผู้ปกครองผมได้ เหอ เหอ
ดังนั้นก็เลยพยายามสงบสยบความเคลื่อนไหวเท่าที่จะสงบได้ครับ

ตกเย็นดิ่งไปเลยครับ ห้าง Fortune ตรงสถานี รถใต้ดิน พระราม 9 ครับ
ที่สุด 7000 บาทถ้วนครับเอฟ จ่ายไปทั้งที่เสียดาย เสียดายเงินจังเลยครับ
แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ครับ เอฟฟาดเคราะห์รับปีใหม่ไทย ไปเรียบร้อยแล้ว

เพื่อน ๆ ท่านอื่น ๆ มีใครฟาดเคราะห์รับปีใหม่เหมือนเอฟบ้างมั้ยครับ เล่าสู่กันฟังหน่อยจิ่ครับ
เสียใจเหมือนกันนะเนี่ย….( T – T )

สวัสดีปีใหม่ไทยครับเพื่อน ๆ

ปีใหม่ไทยปีนี้ ไปเที่ยวที่ไหนกันมาบ้างครับ สำหรับเอฟเองก็ไม่ได้ไปเที่ยวที่ไหนครับ
เนื่องจากงานรัดตัว ก็นั่งขลุกอยู่กับกองหนังสือ และ เอกสารต่าง ๆ มากมาย
แต่เอฟชอบนะ เอฟมีความสุขกับวันหยุดยาวของเอฟมาก ๆ
เช้าถึงเที่ยง ก็ทำงาน แล้วก็เิดินไปให้เขาสาดน้ำเล่น ระหว่างไปกินข้าวเที่ยง
กลับเข้ามาก็อาบน้ำอาบท่าซะ แล้วก็นั่งทำงานต่อ

บ่ายแก่ ๆ ก็งีบซะหน่อยนึง ตื่นมาก็นั่ง ๆ นอน ๆ อ่านหนังสือต่อไป
มีเวลาก็ปรับปรุง Blog ครับ
แล้วก็ทำงานต่อไป ตกเย็น ๆ ค่ำ ๆ กะเวลา เขาเลิกสาดน้ำแล้ว เอฟก็เตร็ดเตร่ ลงไปหาอะไรเป็นมื้อเย็น
จริง ๆ เอฟไม่อยากให้มีอะไรขายเลยครับ
เอฟอยากให้เมืองไทย ถึงเทศกาลก็ปิดร้านค้ากันให้เกลี้ยงไปเลย (แน่จริง ก็ปิดกันดิ่)
เพราะเอฟเห็นร้านค้าหลาย ๆ ร้านยังเปิดให้บริการ เอฟก็สงสารลูกจ้างน่ะครับ
เพราะเอฟอยากให้เขาได้หยุดเหมือนคนอื่น ๆ ที่เขาได้หยุดกัน

คนไทยอาจจะติดสบายกันเกินไปนิด แบบว่า เมื่อไหร่ ก็ต้องมีร้านค้า ขายสินค้าให้
แทนที่จะมีการเตรียมพร้อม ก่อนวันหยุด ก็หาสินค้ากักตุนเอาไว้
เพราะถึงเวลาเทศการ ร้านค้าจะปิดหมด จะเหลือเปิดเพียงแค่ไม่กี่ร้าน แบบน้อยจริง ๆ ไปเลยน่ะครับ

วันนี้แถวซอยเอฟ ร้านค้าเหลือประมาณ 40% ที่เปิดขาย ส่วนร้านอื่น ๆ เอฟภาวนาว่า
ไม่ใช่เป็นเพราะเอฟลงไปเกือบสองทุ่มแล้ว เลยไม่เห็นเปิดร้าน
เอฟอยากให้เขากลับต่างจังหวัด ไปสูดอากาศดี ๆ เข้าปอด แล้วกลับมาฝ่าฝันกันหลังเทศกาลสงกรานต์นะครับ
สำหรับเพื่อน ๆ ที่บ้านอยู่ต่างจังหวัด ฝากสูดอากาศดี ๆ เผื่อเอฟด้วยนะครับ
เช่นคุณ เดย์ แห่ง idayblog.com ที่บ้านอยู่อุดรธานี (วันหลังเอฟจะไปถล่มบ้านท่านเน้อ)
หรือ จะเป็นพี่ต๊ะ ทรงชัย ณ อำภัย แห่ง songchaiblog.com ที่บ้านอยู่ที่ พัทยา
แต่คุณ จอห์น แห่ง redtor.com เอฟว่าุคุณจอห์น แทบจะเป็นคนกรุงไปแว้วมั้งครับ คงฝากสูดอากาศดี ๆ ที่ต่างจังหวัดไม่ได้อ่ะ

ยังไงซะ เอฟจะพยายามรักษ์โลกด้วยวิธีการต่าง ๆ ของเอฟแล้วกันเน๊าะครับ
พอดีอ่านเจอจากข้างถุง 7-11 ก็เก็บมาฝากกันครับ

วิธีช่วยลดโลกร้อน Global Warming พิสูจน์ ว่าคุณแน่จริง หรือเปล่า
ถ้าแน่จริง ก็ปิดดิ่

1. ปิดไฟให้หมด
   (อันนี้ทำได้ เวลาที่เอฟไม่อยู่ที่ห้องตอนกลางคืนอ่ะนะ)
2. ถอดปลั๊กให้เกลี้ยง
   (ได้ครับ จะถอดออกให้เกลี้ยงเลย)
3. พกสติไปช๊อปปิ้ง
   (จะได้ไม่ซื้อของเกินความจำเป็นมั้งครับ แล้วมันอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมตรงไหนอ่ะ)
4. ใช้จักรยาน
   (อยู่กรุงเทพฯ มีที่ให้ปั่นแบบไม่โดนรถชนมั้ยอ่ะครับ เอฟจะซื้อจักรยานเลย 1 คัน เอาดิ่)
5. ปลูกต้นไม้ใช้หนี้
   (คงหมายถึง ใช้หนี้ที่เราได้เป็นตัวการให้เกิดการทำลายป่าไม้มั้งครับ ข้อนี้เอฟทำลำบากหน่อยครับ เอฟเป็นคนมือร้อน ปลูกอะไรก็ตายหมด จำได้ว่า เด็ก ๆ เคยปลูกต้นกล้วย ซึ่งมันขึ้นง่ายมาก ๆ ปลูกคู่กันกับของน้องชาย ผ่านไปเกือบปี ไม่ได้กลับไปดู กลับไปเห็น โอ้ว เจริญงอกงาม สอบถามคุณแม่ ได้ความว่า ต้นของเอฟมันตายไปตั้งนานแล้ว ไอ้ที่เห็นอยู่ สองสามต้น รวม ๆ กันนั่น มันเป็น ต้นของน้องชาย ที่หน่อมันงอกขึ้นมาใหม่ (แง่ม ๆ ) เอฟจะพยายามครับ
6. แยกประเภทขยะ
   (แยกแล้วให้เอฟเอาไปทิ้งรวมกันในถังขยะใต้หออีกทีเหรอเนี่ย อืม..ทำไงดีอ่ะ อยากแยกเหมือนกันนะครับ)
7. ลดการใช้ถุงพลาสติก
   แล้ว 7-11ทำไมเอ็งไม่ทำถุงผ้าแจก เมื่อซื้อครบ 40 บาทฟระ ดีแต่ให้ตรูแลกซื้อสินค้าอยู่ได้ ปากว่าตาขยิบหรือเปล่าหนู
   อย่างอื่นคิดได้ โฆษณาได้ หรือ เขาทำแจกแล้วเอฟไม่รู้อ่ะครับ ใครทราบบอกด้วยนะครับ

เอฟ สหัสา อินทรฤทธิ์
www.sahutsa.com

วันอาทิตย์ ที่ 9 มีนาคม เพื่อน จากเว็บบอร์ด sem.or.th (ชมรม Thailand Search Engine Marketing) ได้จัด มีทติ้งกันขึ้นที่
AIS Future World สยามพารากอน ชั้น 4 ครับ สถานที่เหมาะมากสำหรับการนั่งคุยแบบสบาย ๆ ครับ
มีเรื่องที่เราพูดถึงกันตามนี้ครับ

Amazon (PPC & aStore)
AdSense
AdWords
SEO

หลาย ๆ ท่านอยู่ชั้นเซียน ชั้นเทพ แล้วทั้งนั้น ก็แบ่งปันกันสุด ๆ ไม่ว่าจะเป็น คุณ ปุ้ย Dollarism,
คุณ ต้น แห่งเว็บ Makemany.com ,คุณ Pladib ก็มาแบ่งปันเรื่องของการทำ Amazon อย่างไร ให้ได้เงิน สนุกสนานกันดี

ตอนท้ายมีการประมูลของนำเงินเข้าชมรมด้วยครับ เพื่อนๆ หลาย ๆ ท่าน ยินดีประมูลเพื่อให้นำเงินไปใช้ในกิจกรรมของชมรมครับ
ในฐานะกรรมการก็ขอขอบคุณเพื่อนๆ น้อง ๆ ทุกท่านด้วยครับ ที่สละเวลามาร่วมกิจกรรมกัน โดยไม่ได้ค่าตอบแทนอะไรกันเลย

อยากให้สังคมไทย รู้จักการหารายได้ออนไลน์ให้มากกว่านี้อีกเยอะ ๆ จังครับ
ถ่ายรูปร่วมกันเสียหน่อย

คลิกที่รูป เพื่อดูรูปขนาดใหญ่จัมโบ้ ครับ ( ^ – ^ )

วันนี้เป็นวันเสาร์ ที่ 1 มีนาคม 2551 ตื่นเช้ามา 7.30 น. ก็มีนัดกับเพื่อนที่ทำงาน เพื่อเข้าไปนั่งทำ e-learning กัน อะไรที่ไม่เคยทำก็ได้ทำ สนุกดีครับ จริง ๆ แล้วการถ่ายทอดความรู้ สมัยนี้ต่างกับสมัยก่อนอยู่มากทีเดียวครับ เนื่องจากสมัยนี้สื่อการสอนมีการพัฒนากันออกไปหลายรูปแบบ ซึ่งทำให้การเรียนรู้ในเรื่องต่าง ๆ เป็นไปได้ง่าย และ ประหยัดเวลามากขึ้น
การเรียนรู้ผ่าน e-learning เป็นอะไรที่ดีมาก ๆ ครับ เพราะทำให้ผู้เรียนเห็นภาพได้ค่อนข้างชัดเจนกว่าการเปิดหนังสืออ่านครับ
เพราะบางครั้ง e-learning เหล่านี้จะเป็นการสอนการใช้งานโปรแกรมคอมพิวเตอร์ต่าง ๆ ดังนั้นการที่มีภาพจากหน้าจอของผู้สอน
ให้ผู้เรียนได้เห็นนั้นเอฟว่า สำหรับเอฟมันดีมากเลยครับ ชัดเจน และ เข้าใจได้ง่ายขึ้น
ไว้เอฟจะลองทำ e-learning ของตัวเองมั่งดีกว่า..เพื่อน ๆ ล่ะครับ คิดจะแบ่งปันความรู้ให้กับคนอื่น ๆ ผ่าน e-learning กันดูบ้างดีมั้ย
เพราะ ความรู้ “ยิ่งให้ ยิ่งได้รับ” ยิ่งสอน เราก็ยิ่งสอนเก่งขึ้นเรื่อย ๆ นะครับ
อยากให้สังคมไทย เป็นสังคมแห่งการเรียนรู้ ไม่มีวันจบสิ้น..