กลางวันเมื่อวันก่อน มีโอกาสไปเดินเล่นที่ Tops Supermarket ตรงสนามเป้า
แล้วแวะแผงหนังสือ ตามนิสัยชอบอ่าน แล้วสายตาก็ไปสะดุดเข้ากับปกหนังสือที่ไม่คุ้นตา
แต่ว่าปกนั้นเป็นน้องป๊อป อารียา นางสาวไทย คนที่ผมคิดว่า ทำมาหากินอย่างอื่นได้
แม้ว่าจะพ้นจากตำแหน่งรับประกันความสวย เธอก็เอาความเก่ง และความมีหัวคิด
ออกมาแสดงให้ได้เห็นว่า ผู้หญิงไทย สวยด้วยเก่งด้วย

กลับมาต่อที่นิตยสารดีกว่า ผมปลื้มน้องป๊อป…ก็เลยเวิ่นเว้อไปหน่อย
เชิญด่าผมเลย ข้อนี้ผมผิดจริง โฮกกก

นิตยสารเล่มนี้ ตอนที่ผมหยิบขึ้นมา สภาพกระดาษ สภาพการจัดพิมพ์ สภาพกราฟฟิก
ผมเดาราคาที่ประมาณ 50 บาทนะ เหลืออยู่เล่มเดียวบนแผง ผมก็หยิบมาพลิกๆ หาราคา
ผมพบว่าเล่มนี้แค่ 20 บาท ผมมีนิสัยดั้งเดิมอยู่ที่ว่า Magazine ไหน ที่มีเนื้อหาที่ผมต้องการใช้
แล้วคุ้มค่ากับราคา 60 -70 คือหมายถึงว่า มี 1-2 บทความที่จะอ่านแน่ๆ
แล้วลองดูเนื้อหารวมๆ ของทั้งเล่ม ว่าได้ประโยชน์หรือไม่สำหรับตัวผม

ถ้าเนื้อหาที่ต้องการนั้นเป็น scoop ยาวๆ เลย ผมก็จะไม่ดูเนื้อหาอื่นๆ เท่าไหร่
เพราะว่าผมคิดเสียว่าซื้องานวิจัยครับ เพียงแต่ว่างานวิจัยพวกนี้มันภาพสวยและอ่านง่าย
ไม่เหมือนงานวิจัยกสิกร ดูเป็นทางการ เนื้อหาล้วนๆ

ผมซื้อมา เพราะน้องป๊อป(ดารา) และ โฆษณาในหนังสือ
แปลกใจตัวเองเหมือนกัน ไม่ได้ซื้อเพราะเนื้อหาเป็นหลัก
แต่ซื้อเพราะคิดเข้าข้างตัวเองว่า เราเข้าใจถึงจุดประสงค์หลักของคนทำนิตยสารเล่มนี้

แล้ว 20 บาทกินคาลปิโกพิส 1 ขวด 5 อึก ก็หมดแล้ว
(อึก อึก อึก อึก อึก …หมดจริงๆ ด้วย แต่เกือบสำลักแฮะ)
แต่ผมว่าผมสละค่า คาลปิโกพิส 1 ขวด แต่น่าจะช่วยใครหลายๆ คนได้
ผมยอมสละคาลปิโก้พิสแล้วคนนึง…คุณล่ะจะลงมือเปลี่ยนแปลงสังคมด้วยมือคุณหรือเปล่า
กล้วยแขกถุงนึงก็โอเคนะ ลดความอ้วนไปด้วยเลย
เพื่อนๆ ว่างก็แวะไปให้กำลังใจทีมทำหนังสือนี้ได้ที่ www.think-be.com นะครับ

วันเสาร์ และ อาทิตย์ต่อไปนี้ผมต้องไปเข้าห้องเรียนกับพี่ๆ เพื่อน ๆ ในโครงการเสริมสร้างผู้ประกอบการใหม่
โดยรุ่นที่ 3/2552 ของผมนี้ จะมีการอบรมระหว่างวันที่ 18 เมษายน 2552 ถึงวันที่ 20 มิถุนายน 2552
ซึ่งหน่วยร่วมที่ผมได้เข้าเรียนนี้ จัดโดยสมาคมส่งเสริมคุณภาพแห่งประเทศไทยครับ

สัปดาห์แรกของการเรียน : วันที่  18-19 เมษายน 2552

วันเสาร์ : เป็นวันที่ผมมาเข้าเรียนไม่ทัน เนื่องจากสงกรานต์ปี 2552 นี้ผมไปเข้าวัดถือศีล 8 มาเป็นเวลา 6 วันครับ (จริง ๆตั้งใจจะให้ครบ 7 วันครับ) แต่ว่าวันเสาร์ที่บ้านผมที่นครสวรรค์ มีการทำบุญครบรอบ 100 วันของคุณลุงครับ และช่วงสงกรานต์ผมก็ไม่ได้อยู่กับที่บ้านเลย ก็เลยได้แค่ 6 วัน , กลับมาเรื่องอบรม ผมก็ถามเพื่อน ๆ พี่ๆ และ เจ้าหน้าที่ครับว่าเมื่อวันเสาร์มีเรียนเรื่องอะไรไปบ้าง เจ้าหน้าที่ก็บอกว่า เป็นการแนะนำเรื่องต่างๆ ที่เราต้องเรียนและสิ่งที่ทุกคนต้องทำความเข้าใจครับ ตอนบ่ายๆ ก็มีกิจกรรมเพื่อละลายพฤติกรรมของนักเรียนให้เข้ากัน รักกัน และ จะได้ช่วยเหลือกัน ระหว่างเรียนได้ครับ แบ่งกลุ่มกันเรียบร้อย รู้สึกว่า ผมได้อยู่กลุ่ม ขนมหวาน (ผมยังไม่ทราบที่มาของชื่อกลุ่มเหมือนกันครับ)

วันอาทิตย์ : วันนี้เป็นการเกริ่นนำอีกเช่นเคย เป็นการสอนโดยอาจารย์ นพพร (อาจารย์ครับ ผมจำนามสกุลอาจารย์ไม่ได้ ต้องกลับไปที่บ้านดูเอกสารก่อน) ก็มีเรื่องของการตอบตัวเองให้ได้ว่า “คุณแน่ใจเหรอว่าอยากเป็นผู้ประกอบการ”, คุณสมบัติของผู้ที่จะสามารถประสบความสำเร็จ กับการเป็นผู้ประกอบการที่ดีได้, และ สอบถามเรื่องพื้นฐานเบื้องต้นของแต่ละธุรกิจที่นักเรียนเสนอมา
นักเรียนที่ไม่มาวันเสาร์ มี 3 คนครับ มีผม และ พี่ปิ๊ก(ทนายความสาว) และ อีกท่านนึงน่าจะเป็นคุณเอม รับจัดดอกไม้สด-แห้ง
เลยโดนเรียกออกไปหน้าห้องเพื่อชี้แจ้ง และให้เพื่อนๆ รุมถามคำถาม ที่จะต้องเป็นเรื่องส่วนตัว ไม่เกี่ยวกับการเรียน
ทำให้บรรยากาศ ไม่ตื่นตระหนกเกินไปสำหรับนักเรียนร่วมชั้นที่เพิ่งมาใหม่อย่างผม

การเรียนการสอนอาจารย์เน้นว่า จะเป็นการเรียนสอนสร้างให้ผู้ประกอบการเป็นผู้ที่ รู้จักพอเพียง ทำธุรกิจไม่ได้จำเป็นว่าจะต้องเ้น้นไปที่ลูกค้ากลุ่มไฮโซ การจัดแต่งร้านเน้นการใช้สมอง การใช้นวัตกรรมใหม่ ๆ เข้ามาประยุกต์ใช้กับการทำธุรกิจ อาจารย์บอกว่าจริงๆ แล้วปีก่อนๆ รัฐบาลลงทุนให้ครับโครงการ เสริมสร้างผู้ประกอบการใหม่นี้ ปีละหลายร้อยร้าน แต่ว่าพอมาปี 2552 นี้ เหลือแค่ประมาณ 100 – 200 ล้าน (ทั่วประเทศนะครับ) แต่ผมมานั่งดูๆ แล้วคิดว่าคงเป็นเพราะมีโครงการต้นกล้าอาชีพ

ซึ่งผมไปดูรายละเอียดแล้วเห็นว่า มีการเรียนการสอนต่อเนื่องยาวไปถึงประมาณกลางปีเลยครับ และสำหรับผู้เข้าเรียนโครงการต้นกล้าอาชีพนี้ ผมเห็นแว๊บๆ ว่ามีการให้ค่าเบี้ยเลี้ยงด้วยวันละ 160 บาท ตลอดหลักสูตร เมื่อมองจุดนี้ก็เลยคิดว่างบประมาณสำหรับโครงการเสริมสร้างผู้ประกอบการใหม่น่าจะถูกโยกไปให้โครงการนี้แทน อาจเป็นเพราะการให้ผู้ที่อยากทำธุรกิจ เสนอมา ไม่เหมาะกับสภาพสังคมของประเทศไทย เลยจับหลักสูตรมัดมือชกไปเลยแล้วให้ลงชื่อเข้าเรียนแทน คนไทยก็เป็นซะแบบนี้อ่ะ ไม่ค่อยคิดอะไรให้มากความ เรียนๆ ไปแล้วก็ทำธุรกิจเหมือน ๆ กันออกมา

เรียนไปได้เงิน พอจบออกมาไม่ได้เบี้ยเลี้ยงก็มีสองทางเลือกว่าจะไปนั่งใบ้ไร้อาชีพอีก หรือว่าจะเอาความรู้่ที่ได้มาเอาไปลงมือประกอบอาชีพจริงๆ เท่านั้นเองครับ ผมดีใจที่รัฐบาลสนับสนุนเรื่องรากหญ้าให้ทำมาหากินเองเป็นจะได้จ่ายภาษีกลับคืนมา ไม่ใช่อะไรๆ ก็เรียกร้องประท้วงกัน ทั้งๆ ภาษีก็ไม่ได้จ่ายให้รัฐบาลแท้ๆ (แอบเคือง) แต่คนเรามีหลายทางเลือกครับ และต่างคนต่างมีความจำเป็นแตกต่างกันไปโทษใครไม่ได้ ดังนั้นเราจึงต้องเตรียมพร้อมและรู้จัก “ลงทุนในตัวเองก่อน” แล้วจึงค่อยไปลงทุนในอย่างอื่น

ดังนั้นไม่ว่าคุณหรือใครที่อยากจะเป็นผู้ประกอบการ หรือ แค่อยากทำอะไรให้สำเร็จ อย่างแรกคือหาความรู้ให้ตัวเอง แล้วเตรียมพร้อมสำหรับโอกาสที่จะเข้ามาถึงเสมอนะครับ แล้วก็ค่อยๆ เก็บเกี่ยวประสบการณ์๋็แล้วก้าวเข้าไปให้ใกล้เป้าหมายเรื่อยๆ วันนึงก็ต้องถึงจนได้ครับ

“ขนาดยอดชาเขียวชั้นเลิศ หนอนชาเขียวเคลื่อนที่ละกระดื้บ ๆ ยังไปกินได้เลยครับ”

ระวังจะอายหนอนมันนะครับ

หนังสือ Good Luck

Good luck : สร้างแรงบันดาลใจเพื่อความสำเร็จในชีวิตและธุรกิจ ด้วยตัวคุณเอง
/ Alex Rovira, Fernando Trias de Bes เขียน ;
หนึ่งฤทัย แรงสัมฤทธิ์ผล และสุพัตรา พิษณุวงษ์ แปล
เป็นหนังสือที่พี่ ต่อศักดิ์ (พี่ชายที่ใจดีมากคนหนึ่งที่คอยแนะำนำสิ่งดีๆ ให้ผมเสมอๆ ครับ)
พี่ต่อแนะนำว่าให้ลองไปหาหนังสือเล่มนี้มาอ่าน

ขอขอบคุณอาจารย์ ดร. หนึ่งหทัย แรงผลสัมฤทธิ์ คนแปลหนังสือเล่มนี้ให้เรามีโอกาสได้อ่านกันครับมา ณ ที่นี้ด้วยครับ
มาดูกันว่าหนังสือเล่มนี้มีอะไรดี
Continue Reading

วันนี้เอฟได้อ่านหนังสือเรื่อง “อ่านไวใน 7 วัน Speed Reading in a Week”ครับ
คือ พออ่าน ๆ ไป เนื่องจากปกติเป็นคนที่อ่านหนังสือ แบบที่เรียกได้ว่า

“อ่านจับใจความ” น่ะครับ ด้วยความที่หนังสือที่เอฟอ่านมันก็เยอะพอสมควร
และ ไอ้ที่กองค้างไว้ ก็เยอะเหมือนกัน ฮ่า ฮ่า

งานหนังสือปี 2551 นี้เอฟก็เลยสอยเล่มนี้ ด้วยหวังว่าจะช่วยให้ ระดับของกองหนังสือ ค้างอ่าน

จะได้ลดลงมาสำหรับเล่มนี้ ก็ซื้อมาด้วยราคาที่ลด 20% ครับ ราคาปก 160 บาทครับตามที่เห็นบนปกหนังสือ เล่มที่เอฟซื้อมา บอกว่า Best Seller พิมพ์ครั้งที่ 5 แล้วด้วยครับ

ดังนั้นมาดูกันว่าเล่มนี้ ทำไมต้องรีบอ่านหนังสือให้ไวกันล่ะเนี่ย

Continue Reading

เรื่องมีอยู่ว่า ผมชอบเว็บ Blognone ตั้งแต่ครั้งนู้น ที่หลงไปงาน มีทติ้ง แล้วรู้สึกประทับใจมาก คือ ไม่รู้เรื่องอะไรเท่าไหร่ด้าน Programming แต่ว่า ไปงานนั้น แล้วผม ประทับใจมากกกก (อันนี้จากใจ user ธรรมดา ที่เขียนโปรแกรมไม่เป็นครับ)

ทุกคนแบ่งปันกันอย่างเต็มใจ หลังจากนั้น ผมก็แวะเวียนไป Blognone บ่อยมากขึ้น

ก็เลยได้รู้ว่าจะมีงาน BarCamp Bangkok

ว่าแต่ว่า BarCamp Bangkok นี่คืออะไรอ่ะครับ

BarCamp เป็นการสนทนากันเสียมากกว่าโดยหัวใจสำคัญคือการเอาคนชอบในเรื่อง เทคโนโลยีมาเจอกัน มาเสวนากันและก็ปล่อย ให้มันดำเนินไปเรื่อยๆโดยไม่มีการกำหนดกรอบหรือ กำหนดการใดๆ ให้ตายตัว

BarCamp เป็นชื่อเรียกงานประชุม สัมมนาแบบไม่เป็นทางการ ดำเนินการทั้งหมดโดยชุมชน โดยผู้เข้าร่วมต้องมีส่วนร่วมในงานนี้ทุกคน ไม่ว่าจะเป็นคนพูด เขียน ประกาศ จัดงาน จะไปนั่งเงียบๆ ขำๆ คนเดียว ไม่ได้ ไม่สามารถครับ – mkBarCamp เป็นเรื่องของการร่วมมือร่วมใจ ดังนั้นจะไม่มีผู้ชมจะมีแต่ผู้ร่วมจัดงาน ทุกๆคนที่เข้า มาจะเข้ามาช่วยงานตั้งแต่มาสนอเทคโนโลยีบางอย่างหรือเป็นผู้ช่วยนำเสนอหรือสามารถแม้กระทั่งช่วยทำงานเล็กๆในการสนทนาที่เกิดขึ้นก็ได้ จะเห็นได้ว่ามันเป็นเรื่องของการ ร่วมแรงร่วมใจกันทำงาน มากกว่าจะมาเป็นผู้ชมหรือฟังเพียงอย่างเดียว

BarCamp เป็นการจัดงานที่ไม่มีข้อกำหนดหรือข้อจำกัด ทุกคนสาม

ารถเข้ามาร่วมงานได้ตราบ เท่าที่มีความตั้งใจมาช่วยงาน เพราะยิ่งคนมากไอเดียก็จะยิ่งบรรเจิด หัวข้อมากขึ้นและมุมมองก็จะมากขึ้นด้วย นอกจากนี้คนร่วมงานมากจะทำให้เกิดแรงขับเคลื่อนมากยิ่งขึ้นด้วยดังนั้นมันจะเป็นผลดีกับทุกๆคนเมื่อคนร่วมงานมีจำนวนมาก

BarCamp ไม่มีแบบแผนที่แน่นอน ผู้จัดจะเตรียมสถานที่ อุปกรณ์ และช่วงของเวลาคร่าวๆ แต่ไม่มีหมายกำหนดการ เมื่อผู้ร่วมงานมากันพร้อมเพรียงคนเหล่านี้จะเริ่มเสนอหัวข้อที่ต้อง การพูดบนกระดานจากนั้นคนอื่นๆจะช่วยกันเลือกหัวข้อแต่ก็ต้องไม่ขัดแยังกับการไร้ข้อกำหนดและไร้กำหนดการการเตรียมตัวส่วนใหญ่เป็นการสร้างสภาพแวดล้อมซึ่งสามารถใช้สื่อสารได้หลายระดับ ผู้ร่วมบางท่านอาจเตรียมการนำเสนอมาแต่ก็ให้ทำใจว่าอาจจะไม่ได้นำเสนอถ้าการสนทนาทำให้เกิดทิศทางใหม่ที่ไม่ใช่เรื่องที่เตรียมตัวมา

BarCamp เป็นเรื่องของเครือข่ายขนาดใหญ่ทุกคนที่มาพร้อมที่จะนำตัวเองเข้าสู่ระบบเครือ ข่ายและแบ่งปันประสบการณ์ของตัวเอง ดังนั้นงานจะเต็มไปด้วย Laptop Routers, Hub และ Access Point ระบบเครือข่ายนี้จะช่วยให้งาน BarCamp ไม่ถูกจำกัดอยู่แต่เพียงพื้นที่ที่จัดงาน เท่านั้นแต่มันจะช่วยนำงานออกไปสู่สายตาชาวโลกด้วย

BarCamp เป็นเรื่องของการสื่อสาร ผู้ร่วมงานนำ Laptop มาเขียน Blog เกี่ยวกับงาน Barcamp แบบ realtime นอกจากนี้ยังเผยแพร่งานนำเสนอของตัวเองไปบนเวบหรือแม้กระทั่ง chat ผ่าน IM และ IRC บางคนอาจทำ VDO Streaming เกี่ยวกับงานบ้างอาจทำ PodCast กิจกรรมเหล่านี้ช่วยให้งานถูกนำเสนอออกสู่สายตาชาวโลกเช่นกัน

สิ่งสำคัญที่สุดที่จะเกิดขึ้นในงานคือความสัมพันธ์ต่างจะเกิดขึ้น คนร่วมงานจะรู้จักเพื่อนใหม่ๆ คนร่วมงานจะพบกับความคิดใหม่ๆ ความคิดใหม่ๆเจอกับความคิดใหม่ๆก่อให้เกิดความคิดใหม่ๆขึ้นมาอีกโอ้สิ่งวิเศษได้เกิดขึ้นแล้ว

เหมาะกับคำพังเพยที่ว่า อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด

ดังนั้นขอเชิญให้ทุกท่านมาร่วมงาน ไม่ว่าท่านจะรู้มาก รู้น้อย หรือไม่รู้เลย ขอเพียงท่านมีใจที่จะช่วยเหลือและสนใจที่จะร่วมงานเพราะสิ่งที่มีความสำคัญคือความช่วยเหลือของท่านต่างหาก และอย่าลืมว่าการสนทนานั้นนับรวมไปถึงการตั้งคำถามด้วย อย่าเพียงแต่นั่งฟังหรือดูเพียงอย่าง เดียว

เรากำลังพยายามขยายวงของคำว่าการเรียนรู้ออกไป เพื่อให้หลุดออกจากกรอบเดิมๆที่ถูกวางไว้โดยใครบางคน ไปสู่การเรียนรู้ด้วยการแบ่งปัน องค์ความรู้ข้อมูลอื่นๆเกี่ยวกับ BarCamp
- – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - -What is Barcamp? http://en.wikipedia.org/wiki/BarCampThe Rules of Barcamp. http://barcamp.org/TheRulesOfBarCampSee other places hosting Barcamp: http://barcamp.org/